İSMİXAN DİDƏRGİN

İsmixan Didərgin ( İsmixan Məmmədov) 25 aprel 1933-cü ildə Göyçə mahalının Ağkilsə kəndində anadan olub. 6 yaşından atadan yetim qalıb. Uşaqlıq və gənclik illərində ağır zəhmətə qatlanmalı olmuşdur. İbtidai təhsilini öz doğma kəndində, orta təhsilini qonşu Zod kəndində alıb. Gənc yaşlarından şer yazmağa başlayıb.       1957-1962-cı illərdə Azərbaycan Pedaqoji İnstitutunun filologiya fakültəsində oxumuşdur. Doğulduğu Ağkilsə kənd orta məktəbində müəllim kimi əmək fəaliyyətinə başlayıb. 1965-1970-ci illərdə Basarkeçər rayonununda çıxan “Bolluq uğrunda” qəzetində ,  1970-1988-ci illərdə Ağkilsə kənd orta məktəbində dil-ədəbiyyat müəllimi işləyib. Təbiətcə sadə insan olan İsmixan Didərginin şeirlərinin bir çoxlarına mahnılar bəstələnib və xalq mahnısı kimi oxunmaqdadır. Şeirləri olduqca diləyatımlı və yaddaqalandır.  1988-ci ildə doğma yurd-yuvasından məcburən ayrılıb, Daşkəsən rayonunun Bayan kəndində məskunlaşıb.  Daşkəsən  rayonunun Bayan kəndində 5 iyun 1994-cü ildə vəfat edib və kənd qəbiristanlığında dəfn edilibdir.  Aşıq Ələsgərin qardaşı nəvəsi,  Növrəs İmanın bacısı oğludur.

 

 BAŞINA  DÖNÜM

Savalandan əsən,külək,                                                                                                                                                Əs, başına dönüm sənin!                                                                                                                                                  Saçlarıma əlini çək,                                                                                                                                                       Əs, başına dönüm sənin!

Gətir vətən havasını,                                                                                                                                            Dərdlərimin davasını.                                                                                                                                                      Könlüm istər obasını                                                                                                                                                    Əs, başına dönümsənin!

Yadlar bizi çapdı-çaldı,                                                                                                                                                    Araz coşdu, haray saldı.                                                                                                                                                  Vüsal hansı günə qaldı?                                                                                                                                              Bəs, başına dönüm sənin!                                                                                                                                            Əs, başına dönüm sənin!

 

 

ƏL ATIRAM

Dənizlərə qarışmışam,
Köpüklərə əl atıram.
Tümən-tümən səpən canım,
Qəpiklərə əl atıram.

Fələk nərdi verib tuza,
Kim oynaya, kim uduza.
Qarışmışıq dələduza.
Şəpiklərə əl atıram.

İsmixanam, yetməz bəyan,
Nə qohum var, nə də həyan.
Hərdən-hərdən mənə dəyən.
Təpiklərə əl atıram.

YAXŞI YADA MƏN

Bəd qohuma sirr söylədim car oldu
Açdım ürəyimi yaxşı yada mən.

Yox aşıq, yaxşı da var
Pis də var, yaxşı da var
Pis qohumdan yaxşıdır
Qapında yaxşı davar.

Qohum var ki, qazır atır yolunu
Nədən xoş gəlirəm, yaxşı, yada mən?.

Pisə töhmət yazdım, yaxşıya namə,
Qeyrətin yaxşıdır,yaxşı yanama.

Yox aşıq, yaxşı yana,
Yanadın, yaxşı yana.
Yaxşı ölsə pis yanmaz,
Pis ölə yaxşı yana.

Sanma ərəsətdə yaxşı yanam a
Yaxşıyam pisə də, yaxşıya da mən.

Dərdimə dərmanı səfa gətirdi,
Gəlişin cismimi safa gətirdi.

Yox aşıq, safalıdı
Geyimin saf alıdı.
Dost qapısı mənimçin
Cənnətdən safalıdı.

Dostu-mehribanım safa gətirdi,
Xoşbəxtəm, düşmüşəm yaxşı yada mən.

Soruşmur halımı yar adı mənim
İsmixanam, qəlbim yaradı mənim.

Yox aşıq, yar adımı,
Tanıyıb yar adımı.
Min bəlaya düşmüşəm
Unudub yar adımı.

Ölürəm, dilim də yar adı mənim
Yetim dərdli olar, yaxşı, ya da mən.